اینله دندان چیست؟

اینله دندان چیست ؟

اینله دندان روشی ترمیمی است که از نظر عملکرد شبیه به پرکردگی معمولی است، اما برای مواردی به‌کار می‌رود که پوسیدگی به‌اندازه‌ای گسترده و عمیق است که پرکردگی ساده نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای ساختاری دندان باشد به‌ویژه در نواحی داخلی مانند شیارها و لبه‌های دندان. این ترمیم غیرمستقیم در آزمایشگاه دندانپزشکی ساخته شده و سپس با دقت روی دندان نصب می‌گردد. یکی از مزایای برجسته اینله، تطابق عالی رنگ آن با دندان طبیعی و ظاهری کاملاً طبیعی و یکدست است که آن را از نظر زیبایی بر پرکردگی‌های معمولی ارجحیت می‌بخشد.
همچنین، مواد باکیفیت به‌کاررفته در ساخت اینله مانند سرامیک یا کامپوزیت تقویت‌شده طول عمری تا ۱۰ سال یا بیشتر را تضمین می‌کنند؛ البته دوام واقعی آن به عواملی مانند میزان فشار وارده بر دندان، کیفیت نصب و میزان رعایت بهداشت دهان توسط بیمار بستگی دارد. علاوه بر کاربرد ترمیمی، اینله (و همچنین آنله که بخش بزرگ‌تری از دندان را پوشش می‌دهد) گاهی برای اهداف زیبایی نیز استفاده می‌شود، زیرا نتیجه آن تمیزتر، یکنواخت‌تر و طبیعی‌تر از پرکردگی مستقیم است. با این حال، تصمیم به انتخاب این روش تنها توسط دندانپزشک متخصص و پس از ارزیابی دقیق وضعیت دندان گرفته می‌شود و انجام آن بدون هماهنگی و نظارت پزشک امکان‌پذیر نیست.

چه کسانی باید اینله و انله دندان را انجام دهند؟

پس از مراجعه به دندانپزشک و انجام معاینه دقیق برای ارزیابی وضعیت دندان، در مواردی که آسیب دندان به‌حدی عمیق باشد ، مانند پوسیدگی گسترده یا شکستگی قابل‌توجه استفاده از مواد پرکننده معمولی مانند آمالگام یا کامپوزیت امکان‌پذیر نخواهد بود. دلیل این امر این است که این مواد فاقد استحکام کافی برای تحمل فشارهای وارده در حین جویدن هستند و ترمیم مستقیم با آن‌ها در چنین شرایطی نه‌تنها پایدار نخواهد بود، بلکه می‌تواند خطراتی مانند شکستگی مجدد یا گسترش عفونت را به‌دنبال داشته باشد.
در چنین مواردی، دندانپزشک روش‌های ترمیمی غیرمستقیم یعنی اینله (Inlay) و آنله (Onlay) را توصیه می‌کند؛ این ترمیم‌ها در آزمایشگاه دندانپزشکی و با دقت بالا ساخته شده و سپس روی دندان نصب می‌شوند تا ضمن تحمل فشارهای مکانیکی، ساختار دندان را به‌صورت ایمن و بلندمدت بازسازی کنند. بنابراین، افرادی که دچار پوسیدگی شدید یا آسیب ساختاری گسترده‌ای هستند و پرکردگی ساده پاسخگوی نیاز آن‌ها نیست، باید تحت نظارت و با تأیید دندانپزشک متخصص از این روش‌های تخصصی استفاده کنند؛ چرا که تشخیص نیاز به اینله یا آنله و انتخاب بهترین روش ترمیم، کاملاً منوط به ارزیابی حرفه‌ای پزشک و بررسی شرایط آناتومیک هر بیمار است.
 

انله دندان چیست؟

آنله (Onlay) روشی ترمیمی پیشرفته‌تر از اینله است که برای مواردی با آسیب گسترده‌تر به دندان به‌کار می‌رود. در حالی که اینله تنها بخش داخلی حفره دندان را پر می‌کند، آنله علاوه بر این نواحی، برآمدگی‌های جویدنی دندان (کاسپ‌ها) را نیز که معمولاً چهار عدد هستند پوشش داده و سطح گسترده‌تری از تاج دندان را بازسازی می‌کند. به همین دلیل، آنله گاهی با عنوان «روکش تکه‌ای» شناخته می‌شود؛ با این حال، تفاوت اساسی بین آنله و روکش کامل دندان وجود دارد: روکش تمام سطوح دندان را احاطه کرده و مانند کلاهکی کل تاج را می‌پوشاند، در حالی که آنله تنها بخش‌های آسیب‌دیده به‌ویژه سطح جویدنی را ترمیم کرده و از ساختار سالم دندان حداکثر حفظ می‌شود.
 
همانند اینله دندان ، مواد ساخت آنله (سرامیک یا کامپوزیت تقویت‌شده) با دقت کامل با رنگ و شفافیت دندان طبیعی هماهنگ شده تا ظاهری یکدست و طبیعی خلق کند؛ این ویژگی، آنله را نه‌تنها به راه‌حلی عملکردی برای ترمیم‌های گسترده، بلکه به گزینه‌ای مؤثر در زیباسازی دندان‌ها تبدیل می‌کند. انتخاب بین اینله، آنله یا روکش کامل، کاملاً تابع تشخیص دندانپزشک متخصص و میزان گستردگی آسیب دندان است.

کاربرد اینله و انله دندان چیست؟

اگر به دنبال حفظ سلامت و بهداشت دندان‌های خود هستید، ترمیم‌های اینله و انله دندان از جمله بهترین روش‌های موجود برای بازسازی دندان‌های آسیب‌دیده محسوب می‌شوند. این دو تکنیک ترمیمی غیرمستقیم عمدتاً برای مواردی به‌کار می‌روند که دندان دچار پوسیدگی متوسط تا عمیق یا آسیب ساختاری قابل‌توجهی شده و پرکردگی معمولی دیگر پاسخگوی نیازهای عملکردی و بلندمدت دندان نیست.
با این حال، ماندگاری و موفقیت این ترمیم‌ها به‌طور مستقیم به رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان توسط بیمار بستگی دارد؛ زیرا با مسواک‌زدن منظم، استفاده از نخ دندان و مراجعات دوره‌ای به دندانپزشک، می‌توان عمر این ترمیم‌ها را به‌طور چشمگیری افزایش داد و سلامت دندان را برای سال‌ها تضمین نمود.  علاوه بر کارکرد ترمیمی، اینله و انله با استفاده از موادی مانند سرامیک که با دقت کامل با رنگ دندان طبیعی هماهنگ می‌شوند، در زیباسازی دندان‌ها نیز تأثیر بسزایی دارند و ظاهری یکدست و طبیعی خلق می‌کنند.
بنابراین، این روش‌ها نه‌تنها به‌عنوان راه‌حلی ایمن و مؤثر برای دندان‌های با آسیب گسترده شناخته می‌شوند، بلکه با ترکیب عملکرد بالینی و نتایج زیبایی رضایت‌بخش، گزینه‌ای ایده‌آل برای بیمارانی هستند که به دنبال بازگرداندن هم سلامت و هم ظاهر دندان‌های خود می‌باشند.

جنس اینله و انله دندان چیست؟

در گذشته، طلا به‌عنوان ماده اصلی ساخت اینله و آنله مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ این فلز گرانبها به‌دلیل مقاومت بسیار بالا در برابر خوردگی و عدم لکه‌پذیری برخلاف نقره و سایر مواد پرکننده گزینه‌ای مطمئن برای ترمیم‌های بلندمدت محسوب می‌شد. با پیشرفت فناوری دندانپزشکی، امروزه مواد جدیدی مانند سرامیک (پرسلین) و رزین‌های تقویت‌شده نیز در کنار طلا برای ساخت این ترمیم‌ها به‌کار گرفته می‌شوند.
انتخاب ماده سازنده معمولاً بر اساس موقعیت دندان در دهان صورت می‌گیرد: طلا به‌دلیل استحکام فوق‌العاده‌اش عمدتاً برای دندان‌های عقبی که تحت فشارهای شدید جویدن قرار می‌گیرند توصیه می‌شود، در حالی که رزین و سرامیک به‌دلیل توانایی تقلید دقیق از رنگ، شفافیت و بافت دندان طبیعی، برای دندان‌های جلویی که از نظر زیبایی حساس‌تر هستند، ارجحیت دارند. در هر صورت، اینله و آنله با دقت بالا در آزمایشگاه ساخته شده و به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که نه‌تنها عملکرد دندان را بازیابی کنند، بلکه ظاهری کاملاً طبیعی و هماهنگ با دندان‌های اطراف ایجاد نمایند و تفاوت آن‌ها با دندان اصلی را برای ناظر غیرمتخصص تقریباً غیرقابل تشخیص سازند.

مراحل قرار گیری اینله و انله

ترمیم دندان با اینله و آنله فرآیندی دقیق و مرحله‌ای است که پس از معاینه و تأیید دندانپزشک آغاز می‌شود. در ابتدا پوسیدگی و پرکردگی قدیمی (در صورت وجود) کاملاً تخلیه می‌شود. سپس از دندان قالب گرفته شده و به لابراتوار فرستاده می‌شود تا ترمیم نهایی از جنس سرامیک، رزین یا طلا متناسب با رنگ و موقعیت دندان ساخته شود. در فاصلهٔ ساخت، از پرکردگی موقت استفاده می‌شود. پس از آماده شدن ترمیم اصلی، روی دندان به‌طور دائمی چسبانده و در نهایت پولیش می‌شود تا هماهنگ با دندان‌های طبیعی بیمار باشد. این مراحل تحت نظارت تخصصی انجام می‌شود تا نتیجه‌ای بادوام، ایمن و زیبا حاصل شود.

مراحل انجام اینله و انله دندان مستقیم

ترمیم مستقیم اینله و آنله روشی است که در یک جلسه و در خود مطب دندانپزشکی انجام می‌شود و نیازی به ارسال قالب به لابراتوار ندارد. در این روش، پس از برداشتن بافت پوسیده و آماده‌سازی دندان، دندانپزشک از مواد کامپوزیتی با کیفیت بالا استفاده می‌کند تا ساختار از دست رفته دندان را مستقیماً روی خود دندان بازسازی نماید. ماده کامپوزیت لایه‌لایه روی دندان قرار گرفته و پس از هر لایه با دستگاه نورسخت‌کننده (لایت کیور) پلیمریزه و سخت می‌شود تا استحکام لازم را کسب کند.

سپس دندانپزشک با مهارت هنری، شکل نهایی ترمیم را ایجاد کرده و سطح آن را پولیش می‌نماید تا ظاهری طبیعی و هماهنگ با دندان‌های اطراف حاصل شود. این روش که گاهی «اینله/آنله مستقیم» یا «ونیر کامپوزیتی» نامیده می‌شود، مزیت صرفه‌جویی در زمان را دارد چرا که کل فرآیند در یک جلسه کامل می‌شود؛ با این حال، ماندگاری آن معمولاً کمتر از ترمیم‌های غیرمستقیم ساخته‌شده در لابراتوار (مانند انواع سرامیکی) است و نیاز به مراقبت بیشتری دارد. انتخاب بین روش مستقیم و غیرمستقیم بستگی به میزان آسیب دندان، موقعیت آن در دهان و تشخیص تخصصی دندانپزشک دارد.

مراحل قرار گیری اینله و اونله غیر مستقیم

 ترمیم غیرمستقیم اینله و آنله روشی تخصصی است که هرچند از نظر هزینه بالاتر از ترمیم‌های مستقیم با آمالگام یا کامپوزیت معمولی است، اما این سرمایه‌گذاری اولیه با دوام و ماندگاری چشمگیرتر آن توجیه می‌شود—به‌طوری که این ترمیم‌ها می‌توانند تا ۱۰ سال یا بیشتر بدون نیاز به تعویض باقی بمانند.

فرآیند انجام این روش در دو جلسه انجام می‌شود: در جلسه اول، دندانپزشک پس از حذف کامل بافت پوسیده و آماده‌سازی دندان، اثر دقیقی از ساختار باقی‌مانده می‌گیرد و آن را به لابراتوار ارسال می‌کند تا اینله یا آنله سفارشی‌ساخته‌شده از جنس سرامیک یا رزین تقویت‌شده تهیه شود؛ در این مدت انتظار، دندان با مواد موقت پر شده تا از حساسیت و آسیب‌های احتمالی محافظت گردد.

در جلسه دوم و پس از آماده‌شدن ترمیم نهایی در لابراتوار، دندانپزشک پرکردگی موقت را برداشته، سطح دندان را مجدداً آماده کرده و اینله یا آنله را با سیمان‌های تخصصی دندانپزشکی به‌صورت دائمی و محکم بر روی دندان نصب می‌کند. تمامی مراحل این درمان تحت بی‌حسی موضعی کامل انجام می‌شود تا بیمار در طول فرآیند هیچ درد یا ناراحتی را تجربه نکند و تجربه‌ای راحت و بدون استرس داشته باشد. این روش با ترکیبی از استحکام بالا، ظاهری طبیعی و دوام طولانی‌مدت، گزینه‌ای ایده‌آل برای ترمیم دندان‌های دچار پوسیدگی متوسط تا عمیق محسوب می‌شود.

چه دندانپزشکانی این روش ترمیم را انجام می دهند؟

در برخی موارد، دندانپزشک بسته به میزان آسیب دندان، ترجیح می‌دهد به‌جای روکش کامل از ترمیم‌های اینله یا آنله استفاده کند؛ دلیل این انتخاب، حفظ حداکثر بافت سالم دندان است، چرا که اینله و آنله تنها بخش‌های آسیب‌دیده را بازسازی کرده و نیازی به تراش گسترده‌تر برای نصب روکش ندارند. این روش‌ها معمولاً برای پوسیدگی‌های متوسط تا عمیق که هنوز ساختار کافی از دندان باقی مانده است، مناسب هستند؛ در حالی که در موارد بسیار شدید مانند از دست‌رفتن بیش از ۵۰ درصد ساختار دندان یا ضعف شدید پس از عصب‌کشی ، روکش کامل گزینه ارجحی محسوب می‌شود، چرا که کل تاج دندان را پوشش داده و محافظت جامع‌تری فراهم می‌کند.
 
همچنین، در مواردی که دندان دچار شکستگی محدود یا ترک سطحی شده باشد، اینله یا آنله می‌تواند ضمن ترمیم ساختاری، به بهبود ظاهر دندان نیز کمک کند. لازم به ذکر است که هرچند روش کلی انجام این ترمیم‌ها استاندارد است، اما کیفیت نهایی نتیجه به‌طور چشمگیری به تخصص، تجربه و مهارت هنری دندانپزشک بستگی دارد؛ از این رو، پیش از اقدام به درمان، بررسی سوابق تخصصی پزشک، مشاهده نمونه‌کارهای واقعی و اطمینان از مجهز بودن مرکز به تجهیزات روز، نقشی اساسی در دستیابی به نتیجه‌ای موفق، طبیعی و بلندمدت ایفا می‌کند.
 

طول عمر یا میزان ماندگاری اینله و انله چقدر است؟

ترمیم‌های اینله و آنله به‌دلیل استحکام بالا و ساختار دقیق، از ماندگاری چشمگیری برخوردار هستند و در مقایسه با سایر روش‌های ترمیمی مانند پرکردگی‌های معمولی، عمری طولانی‌تر دارند. حداقل دوام این ترمیم‌ها معمولاً ۱۰ سال در نظر گرفته می‌شود، اما با رعایت بهداشت دهان و دندان از جمله مسواک‌زدن منظم، استفاده از نخ دندان و مراجعات دوره‌ای به دندانپزشک این بازه زمانی می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی افزایش یابد و در موارد ایده‌آل تا ۳۰ سال نیز امتداد پیدا کند.
البته، این ماندگاری تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد؛ از جمله کیفیت مواد به‌کاررفته در ساخت اینله دندان و آنله (سرامیک، رزین تقویت‌شده یا طلا)، مهارت و تخصص دندانپزشک در انجام مراحل آماده‌سازی و نصب، و همچنین نحوه مراقبت بیمار پس از درمان. از آنجا که مراکز دندانپزشکی مختلف از برندها و کیفیت‌های متفاوتی از مواد استفاده می‌کنند، انتخاب مرکز معتبر و متخصص تأثیر مستقیمی بر دوام و کیفیت نهایی ترمیم خواهد داشت. بنابراین، موفقیت این روش ترمیمی ترکیبی از انتخاب هوشمندانه مواد، اجرای دقیق توسط پزشک مجرب و تعهد بیمار به مراقبت‌های پس از درمان است.

اینله و انله از چه چیزی ساخته می‌شوند؟

از مواد مختلفی می توان برای این 2 ترمیم استفاده کرد، اما برخی از بهترین مواد در ساخت اینله دندان و انله می‌توان از گزینه‌های پایین نام برد.

  • کامپوزیت
  • سرامیک
  • فلز مانند طلا
    در روش ترمیمی اینله دندان و آنله معمولاً از مواد باکیفیتی مانند سرامیک، رزین تقویت‌شده یا طلا استفاده می‌شود؛ با این حال، در برخی مراکز دندانپزشکی غیرمعتبر که فاقد گواهینامه‌های رسمی هستند و برای جذب بیماران قیمت‌های بسیار پایینی ارائه می‌دهند، احتمال به‌کارگیری مواد درجه دو، سه یا غیراستاندارد وجود دارد. استفاده از چنین موادی نه‌تنها دوام ترمیم را به‌شدت کاهش می‌دهد، بلکه می‌تواند منجر به عوارضی مانند لکه‌پذیری سریع، شکستگی زودرس، حساسیت دندان یا حتی تشدید پوسیدگی زیر ترمیم شود.
    از این رو، برای اطمینان از دریافت خدماتی ایمن و باکیفیت، پیش از انجام این ترمیم‌ها حتماً تحقیقات جامعی درباره اعتبار مرکز از جمله بررسی مجوزهای بهداشتی، مشاهده نمونه‌کارهای واقعی و استعلام از تجربیات بیماران قبلی انجام دهید و از انتخاب مراکزی که صرفاً با قیمت پایین تبلیغ می‌کنند، خودداری نمایید؛ چرا که سلامت دندان شما ارزش سرمایه‌گذاری بر روی خدمات معتبر و متخصصان با تجربه را دارد.

فواید و مزایای اینله و انله کردن دندان

اگرچه روش‌های اینله و آنله از نظر ظاهری شباهتی به پرکردگی معمولی دندان دارند، اما تفاوت‌های اساسی در کیفیت و عملکرد آن‌ها وجود دارد که لزوم تشخیص صحیح این دو روش را نشان می‌دهد. در مقایسه با مواد پرکننده سنتی مانند آمالگام یا کامپوزیت معمولی، اینله و آنله از مقاومت مکانیکی بسیار بالاتری برخوردارند و می‌توانند تا ۷۵ درصد استحکام دندان آسیب‌دیده را بازگردانند و آن را در برابر فشارهای جویدن محافظت کنند. علاوه بر دوام طولانی‌تر خودِ ترمیم که در شرایط مناسب می‌تواند تا ده‌ها سال ادامه یابد این روش‌ها بازسازی دقیق ساختار دندان را فراهم آورده و عمر مفید دندانی را که قبلاً دچار پوسیدگی شده، به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهند.
 
از دیگر مزایای برجسته، حفظ کامل زیبایی و شکل طبیعی دندان است؛ چرا که مواد ساخت این ترمیم‌ها (سرامیک یا رزین باکیفیت) با دقت کامل با رنگ و شفافیت دندان‌های اطراف هماهنگ شده و ظاهری یکدست و طبیعی خلق می‌کنند، در حالی که همزمان از تاج دندان در برابر آسیب‌های بعدی محافظت می‌نمایند. همچنین، مواد به‌کاررفته در ساخت اینله و آنله فاقد ترکیبات آلرژی‌زا هستند و برای افراد حساس نیز ایمن محسوب می‌شوند. در مجموع، این ترمیم‌ها نه‌تنها از نظر فنی حرفه‌ای‌تر و دقیق‌تر از پرکردگی‌های معمولی عمل می‌کنند، بلکه با ترکیب استحکام، زیبایی و دوام، راه‌حلی جامع برای بازگرداندن سلامت و ظاهر دندان‌های آسیب‌دیده ارائه می‌دهند.

تفاوت اینله و انله با پر کردن معمولی در چیست و چه مزایای نسبت به آن دارد؟

در پرکردگی معمولی، دندانپزشک ماده ترمیمی را مستقیماً و در همان جلسه بر روی دندان قرار می‌دهد، در حالی که در روش اینله و آنله، پس از آماده‌سازی دندان، ابتدا اثر دقیقی از ساختار باقی‌مانده گرفته شده و به لابراتوار ارسال می‌گردد تا ترمیم سفارشی‌ساخته‌شده با دقت بالا و متناسب با آناتومی منحصربه‌فرد دندان بیمار تهیه شود. این تفاوت در روش اجرا پیامدهای عملکردی چشمگیری دارد: در پرکردگی‌های معمولی به‌ویژه با آمالگام تا حد قابل‌ توجهی از استحکام ذاتی دندان کاسته می‌شود، اما اینله و آنله نه‌تنها باعث کاهش مقاومت نمی‌شوند، بلکه با توزیع یکنواخت نیروهای جویدنی، ساختار دندان را تقویت کرده و تا ۷۵ درصد استحکام آن را بازمی‌گردانند.
 
از نظر ظاهری نیز تفاوت آشکاری وجود دارد؛ اینله و آنله به‌ویژه انواع سرامیکی با تقلید دقیق از رنگ و شفافیت دندان طبیعی، ظاهری کاملاً طبیعی و یکدست خلق می‌کنند، در حالی که پرکردگی‌های آمالگام دارای رنگ فلزی و آلیاژی هستند که از نظر زیبایی قابل‌توجه بوده و در دندان‌های جلویی به‌راحتی دیده می‌شوند.
 
در مورد تفاوت بین خودِ اینله و آنله نیز باید توجه داشت که هر دو از مواد ترمیمی مشابهی ساخته می‌شوند، اما محل قرارگیری آن‌ها متفاوت است: اینله تنها بخش‌های داخلی دندان مانند شیارها و سطح مرکزی را پر می‌کند، در حالی که آنله علاوه بر این نواحی، برآمدگی‌های جویدنی (کاسپ‌ها) را نیز پوشش داده و سطح گسترده‌تری از تاج دندان را بازسازی می‌نماید؛ به همین دلیل است که آنله گاهی «روکش تکه‌ای» نامیده می‌شود. با وجود این تفاوت ظریف، بیماران اغلب قادر به تشخیص نوع ترمیم مورد استفاده نیستند و انتخاب بین این دو روش کاملاً بر عهده دندانپزشک متخصص است که با توجه به میزان گستردگی آسیب، موقعیت دندان در دهان و شرایط ساختاری هر بیمار، بهترین گزینه را برای بازسازی ایمن و بلندمدت انتخاب می‌کند.

مراحل ترمیم با استفاده از اینله و انله

تا این جای مقاله دریافتیم که اینله دندان  و انله به‌عنوان جایگزینی برای پرکردگی‌های معمولی  روش‌هایی مشابه برای ترمیم دندان‌های پوسیده هستند. با این حال، روند درمان با این دو روش می‌تواند برای هر بیمار متفاوت باشد و عواملی مانند عمق پوسیدگی، انتخاب روش مستقیم یا غیرمستقیم، و همچنین موقعیت و گستردگی ناحیه تحت درمان بر آن تأثیرگذار است.

برای نمونه، اگر دندان شما پیش‌تر پر شده اما آسیب به‌طور کامل برطرف نشده باشد، در گام نخست باید پرکردگی قدیمی خارج گردد. در مقابل، اگر برای نخستین‌بار به‌منظور ترمیم به دندانپزشک مجرب مراجعه کنید و درمان با اینله یا انله توصیه شود، پس از آماده‌سازی دندان، قالبی از آن تهیه شده و ترمیم نهایی در محل آسیب‌دیده قرار می‌گیرد.

سوالات پر تکرار شما عزیران

تفاوت اینله با پرکردگی معمولی چیست؟

اینله مقاوم‌تر، دقیق‌تر و هماهنگ‌تر با رنگ دندان است و برای پوسیدگی‌های گسترده‌تر نسبت به پرکردگی‌های ساده کاربرد دارد، اما هزینه آن بیشتر است.

با مراقبت مناسب (رعایت بهداشت و معاینات منظم) معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ سال و گاهی بیشتر دوام می‌آورد.

خیر، معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و در حین کار دردی احساس نمی‌شود. ممکن است بعد از برطرف شدن بی‌حسی حساسیت مختصری وجود داشته باشد.

معمولاً دو جلسه نیاز است: جلسه اول برای تراش دندان و قالب‌گیری، و جلسه دوم برای نصب ترمیم ساخته‌شده.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *